Zanim dziecko ukończy trzeci miesiąc życia rodzice powinni dostosować się do jego rytmu snu, który jest różny. Natomiast po tym czasie, można pomóc mu wyrabiać właściwy rytm. U malca rozwija się wówczas świadomość, kiedy można spać, a kiedy nie, a także między nocą a dniem.
Bardzo ważne, aby dziecko zasypiało o jednej porze, co stanie się wówczas jego przyzwyczajeniem. Często stosowana jest ceremonia „dobranocki”, po której dziecko myje ząbki, jest kąpane, a potem ubierane w piżamę. Jest to także dobry czas do rozmowy z malcem, zapytanie go o wrażenia całego dnia, czas na modlitwę, kołysankę, czy poczytanie mu.
Wskazane jest, aby rodzice na zmianę kładli swoją pociechę spać. W przeciwnym razie, mogą wystąpić problemy z ułożeniem dziecka do snu przez tego z opiekunów, który zwykle nie pomaga w usypianiu go, i uwiązania w domu tej osoby, zwykle tę czynność wykonującą.
Jest mnóstwo dzieci, które wykazują opór przed pójściem spać lub budzą się w nocy. W takich przypadkach należy zastanowić się nad wdrożeniem w życie następujących rad.
Wskazane jest unikanie dynamicznych zabaw przed snem, lub hałasu. Dzieci mają kłopot z zaśnięciem, gdy są przemęczone. Można też przesunąć o godzinę wcześniej porę spania dla pociechy, co pomoże zminimalizować jego drażliwość.
Ważne również, aby miejsce do spania dla malca było bezpieczne i przyjemnie mu się kojarzyło, dlatego kładzenie go za karę do łóżka, nie jest trafionym pomysłem.
Rodzice powinni zwrócić uwagę na konsekwencje w swoim postępowaniu. Dzięki stanowczości można zminimalizować ryzyko „dyskusji” z nim, co do pory kładzenia go spać. Upór rodzica powinien również być stosowany w przypadku, gdy będzie ono wychodziło późną porą z łóżka, aby spędzić czas z dorosłymi.
Wystarczy, że opiekun raz ulegnie, aby dziecko zorientowało się, co do skuteczności swojego postępowania względem niego.
